زین های شعله ور نخستین تجربه ی بروکس در هجو ژانرهای سینمایی به شمار می آید و انتخاب ژانر وسترن – که حتی در زمان ساخته شدن این فیلم هم مدت ها بود دوران طلایی اش را پشت سر گذاشته بود – برای نقطه ی شروع، چندان عجیب به نظر نمی رسد. شوخی های فیلم مثل تمام آثار بروکس یک دست نیست، اما به طور کلی، صحنه هایی که وایلدر در آن ها حضور دارد بامزه تر از کار درآمده اند.